Vanochtend werd ik dan ook in zombie-mode wakker; Moe en ontzettende trek in menselijke hersenen. Ik realiseerde me weer hoe raar onze werkende maatschappij in elkaar zit. Ik heb het hier al eerder over gehad maar wilde graag een onderwerp even verder uitdiepen.

Ik word verwacht om om half tien op kantoor te zijn om vervolgens daar acht uur lang te werken en daarna weer blij naar huis te gaan. Op zich is dat natuurlijk logisch, maar wat gebeurt er als je een nacht amper slaap hebt gehad? Je wordt nog steeds om half tien op je werk verwacht, er wordt nog steeds van je verwacht dat je acht uur werkt. Maar eigenlijk is dit, in ieder geval voor mijn beroep, bijna onmogelijk. Je bent nu eenmaal niet zo productief als dat je na een normale nacht bent.

We zijn wat mij betreft iets te veel in het “fabriek-denken” blijven hangen. Ik maak “David Hasselhoff actionfigures” in mijn fabriek. Bob, mijn trouwe werknemer kan per uur 20 kapsels op de kale hoofdjes plakken dus als die daar acht uur staat heb ik 160 figures die ik kan verkopen. Hoe moe Bob ook is, een kapseltje op een actionfigure plakken kan altijd nog wel.

Voor kennis intensieve processen werkt dit gewoon niet zo, ik ben geen getal op een jaaroverzicht, ik ben een mens en heb zo mijn goede en mijn slechte dagen. Ik vind dat bedrijven je de ruimte zouden moeten geven om je werkdagen zo in te richten dat ze voor jouw het meest efficiënt zijn. Bijvoorbeeld: Dit is de taak, ik verwacht dat je hier 40 uur voor nodig hebt, ben je het hier mee eens dan betekent dat dus dat ik het graag volgende week zou hebben. Hoe je het doet moet je zelf bepalen ik vertrouw er op dat alles goed komt.

Natuurlijk zullen er personen zijn die hier misbruik van maken maar die zijn dan blijkbaar ook niet goed voor je bedrijf. Voor de werknemer zijn er al direct voordelen zichtbaar. Allereerst heeft het nu pas echt zin om zo efficiënt mogelijk te werk te gaan omdat er nu een direct voordeel voor jou inzit. Efficiënter werken betekent immers meer tijd overhouden voor andere dingen. Omdat je je tijden zelf kan indelen zal je dus ook efficiënter werken omdat het nu simpel weg beter bij jouw ritme past. Voor de werkgever is het voordeel dat je super gemotiveerd personeel en daardoor ook hogere kwaliteit werk oplevert.

Ik snap dat het niet voor elke beroepsgroep toepasbaar is maar heeft iemand nog andere redenen dat mijn theorieën niet kloppen. Ik zou graag de dialoog aangaan dus kom maar op.

Ik ben altijd al een beetje anders geweest. Niet dat ik graag mieren verbrande of in jurken van mijn zusje liep maar ik vond het wel leuk om me net even anders te gedragen dan de rest. Op de basisschool uitte zich dit vooral in blauw lang haar en paarse Dr. Martins, op de middelbare vond ik het “koel” om met mijn paarse helm de fiets op te gaan, gelukkig vonden mijn mede scholieren het weer “koel” om mensen met helmen van hun fiets te schoppen dus dat idee heb ik ook snel aan de kant gezet.

Nu kijk ik anders naar de werkende wereld namelijk met veel ongeloof. Ik vind het zo raar om te zien hoe miljoenen mensen elke morgen opstaan, wat brood in hun knar stoppen en vervolgens allemaal in dezelfde file naar hun werk gaan staan. Daar netjes acht uur lang op een kantoor gaan zitten om vervolgens weer in de file terug te gaan staan. Of als je een “goede werknemer” bent lekker 3 uur lang extra op kantoor blijven zitten en beetje nu.nl refreshen tot je ziet dat je baas ook weg gaat en dan samen naar buiten lopen. Dit allemaal omdat iemand nu eenmaal ooit heeft bedacht dat het “normaal” was om zo je leven in te delen.

We blijven bezig met het uitstellen van ons leven. 8 Jaar basisschool, 4/5/6 jaar middelbare school en dan nog eens 4/5+ jaar studeren. Daarna zal het leven wel beginnen he? Mooi mis dus. Deze keer blijven we het zelfs langer uitstellen tot ons pensioen. Als onze lichamen eigenlijk op zijn mogen we van onze vrijheid gaan genieten.

Ik weiger te accepteren dat dit malplaatje dat wij leven noemen de enige optie is. Daarom ben ik opzoek naar een leven waar ik alle vrijheid heb om mijn leven in te delen hoe ik het wil. Waarin het helpen van mensen centraal staat en ik bij draag aan een betere wereld.

Ik heb nog geen idee hoe ik dit ga bereiken maar een doel stellen is in ieder geval de eerste stap.