Punt 1
Als de detectives in CSI een webpagina laden hoor je tijdens het laden van de pagina een soort zoem gevolgd door een kleine bliep als de pagina klaar op het beeldscherm verschijnt. Als je een maand binnendienst hebt word je daar toch stapel gek van? Daar zit je dan tijdens je koffie break beetje nu.nl te refreshen en elke weer weer tot helse geluid. zZzmmmm BLIEP, zmmzmzmzmmmm BLIEP, zmmmmmm BLIEP!
Waarschijnlijk was het in de begin tijden van het internet nodig om deze geluiden toe te voegen als vermaak tijdens het laden van de webpagina’s; dit kon immers met zo’n oud 56k modem wel een minuut of twee duren. Maar inmiddels kan mijn telefoon zelfs binnen een paar seconden pagina’s op het beeld toveren en is het dus wat mij betreft nergens meer nodig voor. Dus voor alle Hollywood-directeurs die mijn blog lezen (…) stoppen!

Punt 2
“We hebben beelden van de plek waar de moord gepleegd is. Die zwarte stip in de achtergrond, ja die lijkt op je oma’s moedervlek ja, dat zou wel eens de dader kunnen zijn”. “Geen probleem, met deze nieuwe NASA technologie kunnen we wel even het beeld vergroten.” En ja hoor, nog geen tien seconden later is er een helder beeld van de butler op de computer verschenen. Het spijt me om jullie teleur te moeten stellen, maar ook dit bestaat niet. Je kan geen informatie uit iets halen dat er niet is. Als dat zou kunnen, zouden we ook in staat moeten zijn een hamburger uit de lucht te toveren. Hoe vaak ik dit ook probeer, het lukt me niet.

Toch is er nog hoop! In “The Matrix Reloaded” laten ze zien hoe een van de hoofdpersonages, door gebruik te maken van een echt lek in een besturingssysteem, een computer weet te hacken. Misschien minder boeiend om te zien, maar het voegt wel weer een dosis realisme toe. (Ik heb het even niet over het feit dat ze een seconde later via dezelfde computer een hele krachtcentrale “uit” zet.)

Ik begrijp wel dat ik waarschijnlijk vanwege mijn beroep eigenlijk de enige persoon op aarde ben die zich hier aan kan storen maar zo is er denk ik voor iedere beroepsgroep wel iets uit de tv te halen is wat eigenlijk onrealistisch is. Wat is het voor jullie?

1. Internationalisatie
Vanwege mijn werk ben heb ik in eerste instantie veel Amerikanen toegevoegd, omdat de meeste mensen die innovatief bezig zijn op mijn werkgebied nu eenmaal niet Nederlands zijn en omdat Amerika al veel eerder aan het twitteren was. Later kwamen er echter ook wat Nederlandse tweeps bij. Hierdoor ontstond er dan ook langzaam een mix tussen Engelse en Nederlandse followers wat een aantal problemen opleverde.

Moet ik in het Nederlands of in het Engels twitteren of een mix hier tussen? Ik kon het antwoord niet vinden maar het maakte ook niet uit omdat je altijd er iemand te kort mee deed. Je sloot in beide gevallen namelijk iemand uit.

Ten tweede merkte ik dat de internationale lieden er steeds minder happig op werden om me terug te followen en ik kon het ze niet kwalijk nemen. Als iemand mij toe zou voegen die vooral in het Spaans zou twitteren zou ik ook niet zo snel iemand terug followen.

2. Ik kon maar weinig mensen vinden in wie ik echt geïnteresseerd was en visa-versa
Twitter geeft een constante stroom van updates. In de updates van je vrienden ben je vaak wel geïnteresseerd maar ik ben zowaar de enige die het in mijn vriendenkring gebruikt. Daarom ging ik op zoek naar andere interessante mensen. Omdat je vaak echter niets van de mensen weet die je vervolgens gaat followen is het moeilijk in te haken om hun vragen en gesprekken waardoor Twitter eerder een ergernis werd dan een handige communicatietool.

Deze keer ga ik het dus anders aanpakken en wel als volgende:

Mijn maranh account word mijn internationale-account waar ik alleen nog engels praat en werk gerelateerde dingen zal doen.
Mijn andere account word mijn persoonlijke Nederlandse account waar ik alleen mensen opzoek waarmee ik echt iets kan uitwisselen.

Ik hoop dat dit een positievere ervaring wordt want ik weet zeker dat Twitter een mooie toevoeging zou kunnen zijn aan mijn communicatiemiddelen.

Ik was druk bezig met ronddwalen in mijn eigen wereldje toen de woorden van de tv langzaam mijn oorschelpen penetreerden.
Vol ongeloof staarde ik naar het beeld, het was niet de eerste keer dat een sms-dienst mij tot spugen dreigde te brengen. Zo waren daar de “De irritant hoge beltoon ringtone, daar wordt je omgeving pas echt gek van!”, “Houd je vrienden voor de gek met deze x-ray wallpaper!”, “Maak de blits bij je vrienden met deze dronken kabouter ringtone!”  maar nog nooit raakte met het zo als dat nu gebeurde.
Het “naamgeven” is een wat mij betreft een kunstvorm, het komt vanuit een diepe verbeelding en kan zelfs leven brengen aan niet-levende voorwerpen. De 16 jarige auto van mijn vriendin was niet zomaar een auto, het was Brum. Een naam die we met veel liefde gegeven hadden en daardoor een band creëerde. Met een brok in mijn keel vernam ik een jaar geleden het nieuws dat onze Brum naar de sloop moest.
Vroeger was het geven van namen niet echt een tot de verbeelding sprekend proces maar nog altijd stukken beter dan een sms-naam. Je vader heette Piet, je grootvader Klaas. Het enige dat je ouders nog hoefden te doen was de bijbel openslaan en de eerste heilige die genoemd werd op de aangewezen bladzijde werd aan je eerste twee namen toegevoegd. Met een beetje pech gingen je ouders beide een rondje bijbeltjeprik spelen en eindigde je met vier namen; Piet Klaas Antonius Johannes.
Maar nu is ook dat laatste beetje creativiteit wat mij betreft helemaal van de baan, het verzinnen van baby namen is nu gelijk gesteld aan het downloaden van een scheet-ringtone. Ik vrees voor de maatschappij waar miljoenen mensen aan de buis gekluisterd zitten voor programma’s als “De nieuwe uri-geller” en de zoveelste incarnatie van “Idols”, waar mensen stemmen op de winnaar van de Mozart look-a-like competitie en er alleen nog maar feestgangers op feestjes afkomen als deze namen hebben als “Sexy Motherfucker“. Deze sms-diensten, die het blijkbaar erg goed doen want na tien jaar zijn ze nog niet verdwenen, zijn wat mij betreft maar het topje van de ijsberg van de verloedering van Nederland.
Dus sms-dienst-bazen nog even een leuke slogan voor jullie nieuwste dienst:

De voortplanting was al niet helemaal gepland dus waarom nog moeite doen voor een naam?
De oplossing is dichtbij, sms nu nog “Baby aan”.