Natuurlijk zitten er wel wat haken en ogen aan, ten eerste kan ik maar terug reizen tot 1988 dit is namelijk het jaar dat ik mijn eerste cassettebandje kreeg; Bad van Michael Jackson. Als ik dat album nu luister zie ik weer voor me hoe ik in de zomervakantie met mijn ouders ‘s nachts door Frankrijk reed met mijn koptelefoon op mijn kop. Ik denk dat ik dat album wel zo’n 4 uur per dag luisterde.
Het volgende hoogtepunt waren mijn eerste cd’s. Mijn arme moeder was met me naar de stad, waarschijnlijk om kleren te kopen maar daar had ik een hekel aan, waar ik al gauw bleef hangen rond de hardcore cd bakken. Met een drietal Thunderdome cd’s kwam ik weer thuis, mijn opa die toevallig op dat moment op bezoek was “begreep wel wat die jonge lui er leuk aan vonden”.
De volgende periode die volgde was mijn alto-grunge periode, waarin ik groot fan was van “De raggende mannuh”, “The Offspring” en “Nirvana”. (Heb laatst “Rooie Pap” terug gevonden en het is nog steeds een hele goede cd). Toen ik de cd van “De raggende mannuh” mee naar school nam was ik helemaal het mannetje want zelfs mijn meester vond de cd geweldig. Nu zit ik op het punt dat ik alles luister en bij voorbaat niets uitsluit, overall gezien denk ik dat ik toch het meeste luister naar Rock, D&B en Nederhop. (Bekijk mijn last.fm pagina voor de details).

Zo’n tijdreis is niet altijd leuk. Sommige nummers maken me heel erg melancholisch en doen me denken aan periodes in mijn leven die voor mij op dat moment heel erg speciaal waren. De eerste cd van Maroon5 en Racoon hebben dat effect heel erg sterk maar ook de cd “Never take friendship personal” van Anberlin doet me denken aan betere tijden; toen ik als vers eerstejaars studentje de wonderen (….) van Almere ging verkennen.

Muziek kan zoveel met je doen; het kan je hele humeur verschuiven, het kan een bijzonder moment nog bijzonderder maken of een slecht moment nog slechter. Ik kan me een leven zonder muziek niet voorstellen.

Hoe muziek verslaafd zijn jullie?

“Hoe was je dag vandaag”

Ga eens bij jezelf te rade hoe je op deze vraag reageert. Is je response iets in de richting van “Gewoon”, “Het zelfde als elke andere dag”, “Niets bijzonders”? Of kan je met veel liefde hele verhalen vertellen over je dag.

Mensen in de laatste categorie zijn vaak een stuk gelukkiger met hun baan dan mensen in de eerste categorie. Hoe zit dat bij jou?